#Ding 14: Instant Messaging

Toen ik in Canada studeerde, waren er een aantal andere studenten die bij bibliotheken de chat-room be-man-vrouw-den. Meestal waren die behoorlijk enthousiast. Weliswaar waren de antwoorden op veel vragen eigenlijk gemakkelijk te beantwoorden met de informatie op de website, maar chatmogelijkheid doet mensen natuurlijk zoeken naar de meest directe weg, of de weg die voor hen het minste handelingen vergt.
Bij die chat ging het doorgaans snel, en de klanten leken tevreden te zijn,vooral vanwege die snelheid.
Voor archiefinstellingen -denk ik- kan chat ook wel van nut zijn, maar met beperkte middelen moet dit -zoals steeds- wel goed overdacht worden. Ik denk dat de drempel van chat lager ligt dan bij telefoon, dus vermoed ik dat er meer vragen zullen komen (maar dat is een pure gok...)
Voor het werk vind ik chat zeker een toegevoegde waarde hebben, zeker in combinatie met de mogelijkheid om te bellen. Een tool als Skype waar je zowel kan chatten als bellen is goedkoop (want gratis) en efficiënt. Je kan snel een korte vraag stellen, en als het probleem/de oplossing toch wat ingewikkelder lijkt te worden dan eerst gedacht, dan schakel je over op een gesprek, want dat gaat m.i. toch nog steeds sneller.
Wat ik in één van de vorige Dingen zag, m.n. de Wave, waarbij diverse communicatietools meer met elkaar geïntegreerd worden, lijkt me echter wel een noodzakelijk iets. Het wordt immers écht veel om te overzien...
En terwijl ik communiceer, ben ik niet echt aan het produceren, maar informatie aan het verzamelen. Met die info moet nog wel iets gebeuren (bv. verwerken in een rapport) en dan zijn al die communicatietools juist weer onhandig, want die leiden af indien er zich iemand meldt...
Alles sluiten en op geheime locatie doorwerken, zonder enige communicatielijn, is dan de boodschap: een zonnig eiland is dan mijn voorkeur; de verleidingen aldaar zijn van een geheel andere orde, en zorgen er ook steeds voor dat er effectief niets gebeurt.