Uiteindelijk kwam nog de diplomatiek vertegenwoordiger van de Franse minister van Cultuur een woordje zeggen. Eigenlijk was dat niet veel zaaks (wat kan je verwachten van dergelijke mensen: generalist van alles, specialist van niks...), maar hij had wel een leuke zinsnede van Benjamin Franklin die universeel is, en die ik daarom fantastisch vind:
"Tu me dis, j'oublie.
Tu m'enseignes, je me souviens.
Tu m'impliques, j'apprends."
Omdat de oorspronkelijke zinsnede ongetwijfeld in het Engels was, geef ik ze voor alle zekerheid maar mee:
"Tell me and I forget.
Teach me and I remember.
Involve me and I learn."
Er werd tijdens de stage veel informatie aangebracht, dus je zou kunnen vermoeden dat ik veel vergeten ben, en dat kan ik moeilijk ontkennen. Hoeveel procent blijft uiteindelijk hangen? 10%?
Maar er was tijdens de stage ook discussie, uitwisseling, vraag en antwoord, dus ik denk dat ik (en mijn collega's-stagiaires) tijdens deze stage tot het derde niveau ben (zijn) gekomen.
Het was leerrijk, het was inspirerend, en zoals de dame van het Ministerie van Buitenlandse Zaken nog meegaf: we mogen ons als stagiaires gelukkig prijzen dat we drie weken uit onze 'dagelijkse sleur' getild zijn, en in één van de meest tot de verbeelding sprekende steden hebben verbleven om ons te bezinnen over en te verrijken en te verdiepen in de archivistiek.
Het was een fantastische tijd, zowel tijdens de feitelijke stage, als erbuiten.
Dit was niet alleen een stage Courants (C), waarin ik op de hoogte werd gebracht van de Franse ontwikkelingen op het vlak van records management en digitale bewaring.
Het was ook de A van
Achats,
de B van
Bandes Dessinées,
En de C van
Cultures du Monde, want ik ben weer geconfronteerd geweest met de gewoonten en praktijken in andere landen van de wereld, die we ons als westerlingen moeilijk kunnen voorstellen. Er is in onze wereld nog veel te veranderen en te verbeteren...
Ik heb vrijdagnamiddag dan ook maar wat rondgedwaald door Parijs: doelloos, en beseffend dat deze drie weken voorbij gevlogen zijn...
Het is mooi geweest: morgen keer ik terug naar de Lage Landen. Daarmee komt de #Lutetia reeks tot een einde...
A tantôt!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten