#Helvetia - Genève

Het is intussen alweer een hele tijd geleden dat ik nog geblogd heb, maar na het ECA congres in Genève doe ik nog eens een inspanning en geef ik kort een impressie van het congres.
Hiermee blijkt het wel bewezen dat bloggen voor mij een blijvertje van de 23 archiefdingen is, weliswaar met tussenpozen, op het ogenblik dat ik meer te melden heb dan de kooktijd van een eitje of de kleur van mijn schoenen...
Maar goed, Zwitserland dus: nog nooit geweest... dus allemaal nieuw. Van de Zwitserse frank tot het 'alpenbier'. Mooi zo: bewijst meteen dat Europa inderdaad wel héél veelzijdig is, en dat er altijd nog iets te ontdekken is...
Op dinsdag een vroege vlucht genomen zodat collega R. en ikzelf zonder stress in Genève zouden toekomen (onze presentatie was immers op woensdagochtend). Na aankomst in Genève een pijnloze verplaatsing naar het centrum, maar daarna een ietwat minder pijnloze intrede in het hotel. Als de bedrijvigheid van de straat waar ons hotel was gelegen (Rue de Berne) iet of wat aangeeft hoe men in Genève over de hoofdstad denkt, dan leid ik daaruit af dat men in Genève geen al te hoge dunk heeft van Bern, want... tja.
In ieder geval, het was mooi weer aan het meer en daar hebben R. en ik meteen dankbaar gebruik van gemaakt. Een terrasje langs Lac Leman ter voorbereiding van een congres, het kan erger...
Om de volgende dag alles klaar te hebben, begaven we ons naar het congrescentrum om ons alvast in te schrijven. Ook dat was snel geregeld.
's Avonds namen R. en ik nog onze duopresentatie door: een duidelijke rolverdeling en kleine aanpassingen in de slides waren het resultaat. Na die inspanning was het tijd voor de innerlijke mens, en op aangeven van een hotelbediende werd die taak vervuld in het oude centrum van Genève: leuk plekje: een familierestaurant, met televisie, en dus ook -spijtig genoeg- een verliezend Olympique Lyon...
Woensdag vroeg uit de veren om vanaf het begin het congres bij te wonen. Na de officiële opening volgden de eerste keynotes. Daarin werd meteen de toon gezet: nieuwe uitdagingen voor de archiefwereld noodzaken tot nieuwe vaardigheden en kennis: gelukkig ging het congres hierin voorzien! Daarna volgde de eerste sessie, waarin R. en ik onze presentatie deden. Toch wel leuk, zo'n presentatie op de eerste dag: meteen van de 'presentatiestress' verlost...
In de namiddag was het tijd om zelf nieuwe kennis op te doen. De eerste presentaties waren een tegenvaller: ik had wellicht een verkeerde keuze gemaakt. De presentatie van Franse collega's was wel interessant, hoewel ik in Parijs het verhaal grotendeels reeds gehoord had. Op het einde gaven de twee Fransen echter enkele praktische lessen aan.
Na de middagpauze waren er nog twee uren (!) presentaties. De presentatie van mijn oude leermeester LD wilde ik niet missen, dus liet ik me verleiden om de gehele sessie te volgen. Uiteindelijk waren twee van de vier presentaties de moeite waard: die van de onnavolgbare LD en als laatste bracht HW ook nog een goed verhaal. Spijtig genoeg waren beide presentaties niet achter elkaar.
Na een lange eerste dag was het tijd voor een drankje, en later op de avond voor een goed maal. Met een Vlaamse, Noorse en Australische collega dineren aan het water: een mooie afsluiter voor de eerste dag.
Donderdagochtend stond in het teken van de Nederlandse collega's: eerst de presentatie van een collega uit de grootste havenstad van Europa, daarna een lezing over waardering en de nieuwe methodiek die op dit ogenblik in Nederland ontwikkeld wordt. Daarna terug aan het werk, want een panel met archival educators over de toekomst van de opleidingen. Dergelijke sessies blijven m.i. toch wel een beetje bizar: langs de ene zijde is de zaal vooral gevuld met andere proffen en instructors, langs de andere zijde blijft het opmerkzaam dat docenten zo veel antwoorden omtrent de opleiding van het beroepsveld zelf verwachten.
In de namiddag heb ik wat keynotes overgeslagen, om uiteindelijk nog even de Zweedse collega's en een oude bekende uit Canada te beluisteren. En daarmee was ook het donderdagprogramma achter de rug.
Op naar het galadiner waar -voor alle duidelijkheid- de volgende regels golden:
Dresscode: Business suit
Men : Dark suit with shirt and tie, black shoes
Women : Dress or suit with skirt or trousers, closed-toe shoes
Er wordt in Zwitserland niet gelachen met de etiquette... Ondanks die vestimentaire verplichtingen was het een bijzonder leuk diner.
Het vrijdagochtendprogramma was redelijk kort: slechts twee presentaties gevolgd. Daarna was het al de closing ceremony met een ideeëngenerator. Leuke presentatie, maar toen ik nadien vernam dat die man die al enkele malen ten tonele gevoerd had, was ik toch weer iets minder onder de indruk... Daarmee was de conferentie afgesloten. Na een ferme sandwich hebben collega R., F. en ikzelf nog even de oude binnenstad van Genève verkend: mooi, maar klein.

Qua programma viel dit congres me een beetje tegen: ik heb enkele malen verkeerde keuzes gemaakt, en op het ogenblik dat ik zelf moest presenteren, waren er juist interessante presentaties die ik niet kon bijwonen. Het was echter de eerste maal dat ik zoveel oude bekenden ontmoette: is dit een teken van ouderdom?